Zasada ograniczania wpływu deprecjacji pieniądza

Zasada ograniczania wpływu deprecjacji pieniądza na trwałość regulacji podatkowoprawnych. Inflacja i postępująca za nią deprecjacja pieniądza powoduje zmianę przyjętego poziomu obciążenia podatkowego. W podatkach o charakterze progresywnym inflacja, wywołując nominalny wzrost dochodów (przy nie zmienianym ich poziomie realnym) powoduje opodatkowanie według wyższych niż poprzednio stawek skali podatkowej, a więc automatyczne zaostrzenie progresji podatkowej. Z kolei w wypadku podatków mającychcharakter ryczałtów deprecjacja pieniądza powoduje, że płacony w tej samej kwocie podatek stanowi realnie coraz mniejszą wartość. W związku z tym dla utrzymania założonego poziomu obciążeń podatkowych niezbędne jest w takiej sytuacji systematyczne łagodzenie progresywnych skal podatkowych oraz podwyższanie kwot ryczałtów podatkowych. Powoduje to ograniczenie trwałości regulacji podatkowoprawnych.
Możliwa jest jednak ochrona regulacji ustawowych, a to poprzez upoważnienie Ministra Finansów do korygowania niektórych elementów konstrukcji podatków - zwłaszcza stawek podatkowych - stosownie do tempa deprecjacji pieniądza. Aby jednak nie naruszało to zasady ustawowej regulacji podatków, ustawa musi precyzyjnie zakreślać granice działania Ministra Finansów, tak aby ustalenia wydawanych przez niego aktów prawnych były jedynie sui generis formą wyrażania woli parlamentu. Można to osiągnąć wiążąc np. ustawowo zakres zmian w prawodawstwie podatkowym ze zmianami w takich wartościach, które odzwierciedlają w określonym stopniu poziom inflacji i związanej z tym deprecjacji pieniądza (np. średni poziom cen, średnia płaca w gospodarce narodowej itp.).
Należy jednak podkreślić, że obecne unormowania kon-stytucyjne, powiększające wyraźnie zakres materii, której bez-pośrednio ustawowe unormowanie jest bezwzględnie wymagane ogranicza wskazaną wyżej możliwość ochrony unormowań ustawowych przed częstymi zmianami spowodowanymi zmianą uwarunkowań ekonomicznych, w jakich funkcjonują podatki.